توصيه مطلب
۱
 
نظام سياسي قرقیزستان
 

نظام سياسي قرقیزستان
 

تا پیروزی کمونیستها در شوروی سابق،قرقیزستان بخشی از ترکستان روسیه بود . سپس در سال ۱۹۲۶ میلادی ، یکی از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی شد. قرقیزستان پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، مستقل شد و عسگر آقایف، رهبر حزب کمونیست قرقیزستان، به ریاست جمهوری این کشور رسید، آقایف از آغاز استقلال این کشور تا سال ۲۰۰۵ میلادی قدرت را بدست داشت و می خواست تا پایان عمر در مقام ریاست جمهوری باشد. از این رو، مردم پایتخت شورش کردند و به کاخ ریاست جمهوری و مجلس هجوم آوردند. 

به این ترتیب، عسگر آقایف به روسیه پناهنده شد و قربان بیگ باقییف به جای او به ریاست جمهوری رسید. ۵ سال بعد در سال ۲۰۱۰ میلادی مردم قرقیزستان در اعتراض به فساد مالی و گرانی قیمت برق به خیابان ها ریختند و دولت قربان بیگ باقییف را سرنگون کردند. سپس رهبر مخالفان رزا آتونبایوا یک دولت موقت در پایتخت تشکیل داد و خواستار استعفای قربان بیگ باقییف شد.

قانون اساسی و تشکیلات حکومتی
قانون اساسی در ۵ می سال ۱۹۹۳ تصويب شد. این قانون مشتمل بر ۸ بخش و ۹۷ ماده است. حکومت ریاست جمهوری است و برای یک دوره ۵ ساله با رای مستقیم مردم انتخاب می شود، دارای قدرت عالیه بوده و حق انحلال و وتوی تصمیمات قانونگذاری را دارد. رئیس جمهور هماهنگ کننده ۳ قوه است و تصمیمات و خط مش های کلی کشور را تعیین می کند. قوه مقننه از دو مجلس قانونگذاری و مجلس مردمی (ژاگورکوکنش) تشکیل یافته است.

نمایندگان مجلس مرکب از نامزدهای احزاب ،گروهها و یا کاندیدا های منفرد هستند. قدرتمندترین حزب مخالف دولت حزب کمونیست قرقیزستان است که از مجموع ۷۰ نفر نماینده مجلس مردمی،۷ نفر اعضا ویا هواداران این حزب هستند. حزب حاکم فعلی حزب سوسیال دمکرات است که بر ویرانه های حزب کمونیست شوروی بنا شده است. اعضای این حزب پستهای کلیدی را در دست دارند و حزب حاکم خوانده میشوند. 

Share/Save/Bookmark
کد خبر: 24477