توصيه مطلب
۰
 
میخالکوف، چخوف سینما
 

میخالکوف، چخوف سینما
 

ايراس؛ "نیکیتا سرگیویچ میخالکوف" بازیگر و کارگردان و برندهي جايزه اسکار اهل روسیه است. نیکیتا میخالکوف در ۲۱ اکتبر سال ۱۹۴۵ در مسکو و در خانوادهای هنرمند و شناختهشده زاده شد. پدربزرگش از خاندان سلطنتي و فرماندار منطقه "یاروسلاو" روسیه بود. پدرش "سرگئی میخالکوف" نويسنده داستانهاي كودكان، ترانهسرا و شاعری سرشناس بود و مادرش "ناتالیا کونچالفسکی" فرزند "پیتر کونچالفسکی" بازیگر معروف روسی و نوه دختري نقاش مشهور "واسيلي سوريكوف" بود. 

نیکیتا میخالکوف در سن ۱۴ سالگی پا به عرصه بازیگری میگذارد. در سال ۱۹۶۰ در چند صحنه از فیلم "ابرها بر فراز بورسك" ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم "ماجراهای کروش" بازی کرد. در سن هجده سالگی نقش مهمی در فیلم جورج دانیل "قدم زدن در خیابانهای مسکو" داشت که تا به امروز نیز آهنگ محبوب آن در ميان روسها زمزمه میشود. 

میخالکوف براي ادامه تحصيل وارد مدرسه «تئاتر شوكين» شد. وي در سال ۱۹۶۶ به علت بارها نادیده گرفتن ممنوعیت فیلمبرداری که برای دانشجویان وجود داشت اخراج شد و به پایه دوم دانشکده کارگردانی میخائیل روم منتقل شد که برادر بزرگترش "آندری" نیز در آنجا تحصیل کرده بود. نیکیتا در سال ۱۹۷۱ تحصیلاتش را به پایان میرساند. بعد از فارغ التحصیلی بر خلاف انتظار اطرافیان ناگهان به ارتش میرود و در "کامچاتکا" در ناوگان زیر دریایی هستهای مشغول به خدمت میشود. وی در سال ۱۹۷۴ با اولین اثر کارگردانیاش "در میان بیگانگان" به صحنه سینما باز میگردد.

فيلم "بنده عشق" ميخالكوف در سال 1976 شهرت جهاني را براي او به همراه میآورد. در سال ۱۹۷۷ ميخالكوف شاهكار "قطعهيي ناتمام براي نوازنده پيانو" را خلق كرد كه اقتباسي از نمايشنامهي چخوف به نام "پلاتونوف" بود. اين فيلم كه برنده جايزه "سن سباستين" شد، براي ميخالكوف لقب «چخوف سينما» را به همراه داشت. در سال ۱۹۸۰ ميخالكوف با ساخت فيلم "چند روز از زندگي آبلوموف" بر اساس رمان "آبلوموف" نوشته ايوان گانچاروف با بازي درخشان "اولگ تاباكوف" جسارت و توانايي خود را در ساخت فيلم نشان داد. درام نيمه كمدي "روابط خانوادگي" (۱۹۸۱) فيلم بعدي ميخالكوف بود، درباره زني كه در روابط گيج كننده خويشاوندانش گير افتاده است. سپس "گفت وگويي محرمانه" (۱۹۸۲) را ساخت. سالهاي آغازين دهه هشتاد اوج فعاليت بازيگري ميخالكوف بود.
 
نيكيتا ميخالكوف در سال ۱۹۸۷با تركيب و ادغام چند داستان كوتاه چخوف، فيلم "چشم سياه" را با بازي "مارچلو ماستروياني" خلق كرد. فيلم بعدي ميخالكوف "اورگا" يا "نزديك به بهشت" (۱۹۹۲) نخستين فيلم ميخالكوف پس از فروپاشي شوروي بود؛ درام درخشاني درباره پيوند زدن فرهنگها به يكديگر و تعامل واقعيات انساني. اين فيلم در همان سال جايزه «شيرطلايي» جشنواره ونيز را تصاحب كرد و از سوي آكادمي اسكار كانديداي بهترين فيلم خارجي شد. بالاخره در سال ۱۹۹۳ ميخالكوف با ساخت فيلم "چخوف خاطره انگيز" دين خود را به تاثيرگذارترين فرد بر سينمايش ادا كرد. اما "آفتاب سوخته"(۱۹۹۴) با بازي خود ميخالكوف درخشانترين فيلم كارنامه ميخالكوف است. وي در اين درام جاودانه، در نقش كلنل "كوتوف" زندگي يك قهرمان انقلابي را در سال ۱۹۳۶ به تصوير درمي آورد. اين فيلم جايزه ويژه جشنواره كن ۱۹۹۴ را از آن خود كرد و در همان سال جايزه اسكار بهترين فيلم خارجي را برنده شد.
 
ميخالكوف از جانب دولت روسيه به عنوان مدير اولين دوره جشنواره فيلم مسكو در سال ۲۰۰۰ منصوب شد و جز چند حضور در فيلمهاي مختلف، تا سال ۲۰۰۷ هيچ فيلمي نساخت. در سال ۲۰۰۷، نيكيتا ميخالكوف بالاخره پس از ۹ سال، فيلم "دوازده" را ساخت. دوازده اقتباسي است از "دوازده مرد خشمگين" (۱۹۵۷) "سيدني لومت"، نامزد دريافت شيرطلايي جشنواره ونيز ۲۰۰۷ بود. اين فيلم از جانب منتقدان و تماشاگران سينما به عنوان بهترين و عاليترين فيلم ميخالكوف تا به امروز معرفي شده است. 

در ژانویه ۲۰۰۸ فیلم دوازده میخالکوف دوباره مورد تشویق قرار گرفت و جایزه «عقاب طلایی» را از آن خود کرد. علاوه بر این کاندیدای دریافت جایزه اسکار نیز شد که در نهایت جولای ۲۰۰۸ موفق به کسب جایزه تماشاگران شد. ۳۰ مارس ۲۰۰۹ نیکیتا دوباره به عنوان رئیس هیئت مدیره اتحادیه سینماگران انتخاب شد. 

در بهار سال ۲۰۱۰، در آستانه شصت و پنجمین سالگرد پیروزی بزرگ، فیلم "خورشید سوخته ۲" نیکیتا به نمایش درآمد. این فیلم به خاطر نشان دادن معنویت در هنر، در جشنواره فیلم روسی « زنده باد سینمای روسیه» جایزه گرفت. نیکیتا میخالکوف علاوه بر بازیگری و کارگردانی در دانشکدههای کارگردانی به تدریس این هنر بزرگ نیز مشغول میباشد.

منابع:
1) http://fa.wikipedia.org/wiki/ نیکیتا_ میخالکوف
2) ۱۰/۱۰/۲۰۰۹ , http://www.trite.ru/mikhalkov.mhtml?pubid=۱۲
3)http://www.magiran.com/npview.asp?ID=۱۵۶۵۵۷۹
4)http://ria.ru/spravka/۲۰۱۳۰۳۲۱/۹۲۸۳۶۲۳۰۱.html

نويسنده: زينب نجفي، عضو شوراي فرهنگي ايراس

انتهاي متن/

Share/Save/Bookmark
کد خبر: 32614