توصيه مطلب
۱
 
ایفای نقش امنیتی پکن در افغانستان
 

خروج نیروهای غربی از افغانستان بدون شک دارای تاثیراتی بر کشورهای همسایه خواهد بود که یکی از آن ها چین می باشد. بی ثبات بودن مرزهای غربی چین و احتماتل تسری خشونت های افغانستان و منطقه آسیای مرکزی یکی از عوامل اهمیت آینده افغانستان برای پکن شده است.
ایفای نقش امنیتی پکن در افغانستان
 
ایراس؛ سیل حملات تروریستی در هفته های گذشته که ایستگاه های قطار را در چین مورد هدف قرار داده اند، موجب بروز نگرانی دولت نسبت به ظرفیت در حال رشد گروه های افراط گرا در منطقۀ غرب سین کیانگ شده است. همچنین مقامات و کارشناسان استراتژیک چین، از این مسئله هراس دارند که گروه های تروریستی با بروز بی ثباتی در افغانستان، که احتمالا در پی خروج نیروهای تحت فرماندهی ناتو رخ خواهد داد، جسورتر شوند. 

در پی سه حملۀ متهورانه در هفته های اخیر که دست کم ۳۰ کشته و بیش از ۲۰۰ زخمی به جای گذاشت و در میان فضای وحشت از اینکه وقوع یک وضعیت وخیم در افغانستان می تواند امنیت را در سین کیانگ تحت تأثیر خود قرار دهد، اندیشمندان استراتژیک چین اکنون پکن را به تجدیدنظر در اکراه و بی میلی طولانی خود نسبت به ایفای یک نقش امنیتی پررنگ تر در افغانستان فرا می خوانند؛ یعنی جایی که حضور چین در آن بیشتر محدود به اکتشاف معادن و پروژه های استخراج معادن است. 

تنها چند روز پیش، پنج نفر در ادارۀ ریاست کاشغر جنوبی در سین کیانگ، به دلیل منتشر کردن برنامه های ویدئویی و رادیویی برای تحریک فعالیت های تجزیه طلبانه به ۷ تا ۱۵ سال حبس محکوم شدند. به گزارش روزنامه رسمی سین کیانگ، مناطق هوتان، کاشغر و اکسو واقع در مرزهای جنوبی سین کیانگ که مرز کشمیرِ پاکستان و آسیای مرکزی را تشکیل می دهند، "مناطقی
یکی از اندیشکده های دولتی، نخستین کتاب آبی امنیت ملی، یا راهبرد سیاسی را منتشر نمود که هشدار می دهد که با گسترش منافع برون مرزی چین، تروریسم در این کشور "مشخصات جدیدی را به خود می گیرد".
هستند که بیش از همه مورد نفوذ تلاش های خارجی برای تجزیه طلبی می باشند".

در این هفته، یکی از اندیشکده های دولتی، نخستین کتاب آبی امنیت ملی، یا راهبرد سیاسی را منتشر نمود که هشدار می دهد که با گسترش منافع برون مرزی چین، تروریسم در این کشور "مشخصات جدیدی را به خود می گیرد". این کتاب با گفتن اینکه "در سال گذشته ۱۰ حملۀ تروریستی در چین رخ داده است، بیان می کند که خطر مواجۀ چین با تروریست های بین المللی بیشتر، در حال شدت یافتن است. در هفته های گذشته، ۶ نفر در اثر حملۀ حداقل یک مهاجم مسلح با خنجرهای بلند که به مسافران ایستگاه قطار مترو پلیس صنعتی گانگجو حمله نمود، زخمی شدند. در پی آن، حمله ای در اورومچی پایتخت استان سین کیانگ رخ داد که در آن با انفجار بمب و خنجر زدن به مردم توسط مهاجمان، حداقل ۳ نفر کشته و ۷۹ نفر مجروح شدند. بزرگ ترین حمله در ۱ مارس، هنگامی رخ داد که گروهی از مهاجمان ظاهراً آموزش دیده، در ایستگاه قطار کونمینگ در جنوب غرب یانان، به مسافران خنجر زدند. 

حمله های اورومچی و کونمینگ، به گفته مقامات، توسط گروه های افراط گرای اویغور سین کیانگ انجام شده اند. اویغورها یک گروه قومی ترک مسلمان بومی سین کیانگ هستند که یک تنش قومی تاریخی میان آنها و اکثریت هان های چینی وجود داشته است. بسیاری از اویغورها از محدودیت های مهاجرتی و مذهبی فزایندۀ هان ها به عنوان عامل برانگیختن درگیری ها و شورش های قومی، ناراضی بوده اند. 

این حملات موجب برانگیختن هشدارهای کارشناسان استراتژیک چین به دولت پکن برای توجه به مرزهای غربی شده است. ژائو مینگائو از دانشگاه پکن در مقاله ای هشدار داده است که دولت نباید تنها با تنش های دریایی در مرزهای شرقی خود با ژاپن و در دریای جنوب چین با کشورهایی مانند فیلیپین و ویتنام مشغول باشد.
او می گوید: "علی رغم رویارویی با چالش های دیپلماتیکی چون تن ¬های مربوط به جزایر دیائویو (با ژاپن)، چالش های دریای جنوب چین و مسئلۀ هسته ای کرۀ شمالی، رهبران کشور همچنین باید به موضوع امنیت در غرب کشور نیز توجه نمایند. افغانستان در دورۀ پس از سال ۲۰۱۴ چالش دیگری را در برابر دیپلماسی چین با همسایگان مطرح می کند".

"برای تأمین ثبات در مناطق مرزی و نیز
مقامات چین معتقدند که اعضای تجزیه طلب جنبش اسلامی ترکستان شرقی (ETIM) در مناطق مرزی میان پاکستان و افغانستان مخفی شده اند.
تامین منافع اقتصادی در افغانستان، پکن باید به ایفای نقش در مسائل جاری ادامه دهد. منطقۀ خودگردان سین کیانگ اویغور چین، از طریق گذرگاه واخان، مرز با افغانستان را تشکیل می دهد. هنگام که طالبان در قدرت بود، القاعده کمپ های آموزشی بر پا می کرد و برای تروریست ها و تجزیه طلبان سین کیانگ تجهیزات نظامی فراهم می نمود".

مقامات چین معتقدند که اعضای تجزیه طلب جنبش اسلامی ترکستان شرقی (ETIM) در مناطق مرزی میان پاکستان و افغانستان مخفی شده اند. در ماه های اخیر، پکن در واقع شروع به نشان دادن تمایل بیشتر برای ایفای یک نقش مرزی فراتر از سرمایه گذاری در پروژه های اقتصادی در افغانستان نموده است. چین به انجام گفتگوهای جداگانۀ دوجانبه و چندجانبۀ شامل افغانستان، روسیه، پاکستان و هند پرداخته و همچنین برای سازمان همکاری شانگهای گروه بندی هایی را ایجاد نموده است تا پس از خروج نیروهای ناتو در این منطقه، نقش مهمتری را ایفا نماید. 

در ماه فوریه، وزیر خارجه وانگ ئی به کابل سفر کرد و اعلام نمود که "صلح و ثبات در این کشور بر امنیت غرب چین تأثیر گذار است". او گفت که چین خواهان این است که "همکاری در مسئلۀ امنیت و نیز مبارزه علیه جرائم فراملی و فعالیت های تروریستی مانند فعالیت های گروه ETIM را تقویت نماید". این کشور اعلام کرده است که مایل به مشارکت امنیتی بیشتری است، اما تاکنون اقدامات آن توأم با احتیاط بوده است. 

در ماه سپتامبر، رئیس جمهور "شی جین پینگ" هنگام دیدار با رئیس جمهور افغانستان حامد کرزای در پکن، با اشاره به خروج نیروهای ناتو، گفت که او برای عمق دادن به پشتیبانی اقتصادی و امنیتی در «این سال حیاتی» برای کشور افغانستان، آماده است. اما پس از این دیدار، پکن تنها مبلغ نسبتاً کم ۲۰۰ میلیون یوان (۳۲ میلیون دلار) را به پشتیبانی از کابل اختصاص داد. 

مترجم: لیلا ساداتی، عضو شورای نویسندگان ایراس؛

منبع: روزنامه هندو 


پایان متن/
Share/Save/Bookmark
کد خبر: 36362