توصيه مطلب
۱
 
انديشناكِ آن دخترِِ دور
 

عکس: کادری از بازیِ مارگاریتا تیریخاوا در شاهکار ِ «آینه» 
فیلم ِ اتوبیوگرافیکِ آندری تارکوفسکی، محصول شوروی، ۱۹۷۴
 
عکس: کادری از بازیِ مارگاریتا تیریخاوا در شاهکار ِ «آینه» فیلم ِ اتوبیوگرافیکِ آندری تارکوفسکی، محصول شوروی، ۱۹۷۴
انديشناكِ آن دخترِ دورم
نيلوفری سفيد
                   پيشِ رويم
                                    بر آب غوطه میخورَد 

پرستوها بهپرواز بال میگشايند
و سنجاقكی در بركهی متروك
                                   منزل كردهاست. 

آری آنجا وعدهگاهمان بود
و سرخوش از آنجا سِـير میكرديم
به جنگلهايی كه مدام
در گوشمان بهپچپچه بودند. 

جايي كه نور
ـــــ تابنده بر برگها ــــــ
در غبار ِ سبزش اعجاز میكرد
من و آن دخترِ دور
تمامیِ گنجينههای خدا را میديديم
با هم
در نهالهای بيد 
گاه
        سوسكهای براقی میيافتيم و 
گاه
          کرمهای زيبای حشرات را 

كه در هيأتِ اسبانِ شطرنج بودند. 

همه پاراهههای محبوب را 
                                   میديديم
       بر تكتكِ درختانِ توس
                                    نامی نهاديم 

و جوانترين نهالشان را 

ماريا
       ماريای سپيدِ مقدس ناميديم 

خدايا!
من آمادهام
كه پسِ پشتِ ديوارهای جاودانت
رنجهای بيشماری را پذيره باشم 

اما به ما عطا كن 
                    ديگربار 
                            در سايهسارِ همان درختان
                                                             لَختی بمانيم 
                                                                         به ما عطا كن!

ولادیمیر نابوکاف، ۱۹۲۱
ترجمه: حمیدرضا آتشبرآب، ۲۵ ژانويه ۲۰۰۲
از کتابِ «عصر ِ طلایی و عصر ِ نقرهای شعر روس»، نشر نِی 


انتهاي متن/
Share/Save/Bookmark
کد خبر: 33095